Mutlu Tavşanlar

0

Bu kitap benim fuarda kovaladıklarımdan. Çok merak ediyordum. Ve yeni kitapları saklamayı, zaman zaman ortaya çıkarıp bakmayı çok seviyorum. Bu hafta yeni kitap rezervinden bu kitabı okuduk.

Kitap çok sürprizli. Şöyle ki; hikayenin iki tarafı var. Biri sağdan, diğeri soldan başlayarak okunuyor. Bu fikre bile bayıldım ve nereden başlayacağımı düşündüm. 

Hadise bir tavşan ve ressam arasında geçiyor. Ben tesadüfen önce tavşanın öyküsünü okuyarak başladım. Hatta ressama içerledim. Ardından ressamın bakışını okudum ve öğrendim. Böylece parçalar birleşti ve mutlu son!

Yazar Marie Nimier Fransız. Üstelik sadece çocuklara yönelik yazmıyor. Tiyatro oyunları, romanları ve hatta şarkıları var. Kendisiyle tanışmak, sohbet etmek isterdim çok. Ve tabii çok merak ettim diğer kitaplarını da… Mutlu Tavşanlar Türkçeleştirilmiş tek kitabı, henüz. Çizimler nefis. Kitabın tam ortasındaki mutlu son her iki yolun da sonu, o yüzden harika bir resim.

Çocuklarımın sosyal beceriler, hayat, insanlarla ilişkiler gibi yaşamsal deneyimleri edindikleri ve bazen zorlandıkları zamanlar. Anlatmaya çalışıyorum; “göründüğü gibi olmayabilir, belki düşündüğünüz gibi değildir” gibi şeyler… Fakat biliyorum ki, sözle anlattıklarımdan çok hikayeler, kitaplar, okudukları örnekler işlerine yarıyor. Kitap tam da bu noktada nefis. Sadece tavşanı ya da ressamı okusak bambaşka hissedecekken, her ikisini de okumuş olmakla duygular değişiyor. İlk hikayede anlam veremediğimiz detaylara; ikinciyi okurken “aaaa böyleymiş!” tepkileriyle bitiriyoruz kitabı.

Ben karakterlerden tavşanı, onun en çok uslanmaz iyimserliğini ve bir noktada “ama ben pek küçüğüm. Bu kadar öfke için çok küçüğüm” deyişini kendime yakın buldum. Ardından acısını unutmak için okumayı öğrenişini…

Zor günlerden geçtiğimiz muhakkak. Deva kitaplarda, çocuklarda ve tabii; çocuk kitaplarında. Nasıl çocuklar bazı duygularla baş etmeyi, büyümeyi böyle öğreniyorsa, durumun yetişkinler için de farklı olmadığını düşünüyorum. Okuyun, okumakla kalmayın sevdiklerinize hediye edin.

***

Bu yazı ilk olarak BlogcuAnne.com‘da yayınlanmıştır.

Yorum yapılmamış

Bir Cevap Yazın

Bu yazı da ilginizi çekebilir

Tüm Bu Güzel Anneler

Tüm o annelerden oldum. Tamamen çocuklara odaklanmış, ilgili ve sevgi dolu… Anneliğin her anının hakkını veren… Durdurup sonsuza dek yaşamak istediğim anlarım oldu. Ben o ...